Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
[ X ]
Wersja polska Wersja angielska


Ustawa wiatrakowa uchwalona

W piątek 20.05 Sejm uchwalił projekt ustawy regulujący zasady lokalizacji elektrowni wiatrowych. Za ustawą głosowało 239 posłów, przeciw 147, od głosu wstrzymało się 16. Przedmiotowy projekt był autorstwa PIS.

Zgodnie z treścią nowo przyjętej ustawy, elektrownie wiatrowe lokalizowane będą w odległości nie mniejszej niż 10-krotność ich wysokości (wraz z wirnikiem i łopatami) od gospodarstw domowych, parków narodowych, rezerwatów, parków krajobrazowych, obszarów Natura 2000. W praktyce ww. odległość wynosiła będzie ok. 1,5-2 km.

 

Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej (FNEZ) w stanowisku do ustawy z dnia 9 marca 2016r. podkreśla, iż zasady lokalizowania elektrowni wiatrowych na lądzie powinny opierać się o krajowe i europejskie prawo w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. Polska ma dobre prawo i wypracowane standardy w tym zakresie, które nie powinny być zastępowane sztywnymi, nieuwzględniającymi uwarunkowań lokalnych, ograniczeniami. Ustawodawca powinien kierować się przede wszystkim ewentualnym ograniczaniem potencjalnych oddziaływań inwestycji na środowisko przyrodnicze oraz społeczne, które dziś nie są przedmiotem określonych norm, jak np.: migotanie cienia, czy emisje infradźwięków.

 

Większa uwaga powinna zostać zwrócona na konieczność prowadzenia dialogu z mieszkańcami oraz organizacje konsultacji społecznych, będących podstawowym elementem partycypacji społeczeństwa w procesach inwestycyjnych. 

 

FNEZ podkreśla, iż wyznaczenie nieelastycznych odległości dla lądowych elektrowni wiatrowych od obiektów mieszkalnych oraz form ochrony przyrody jest niewłaściwym rozwiązaniem. Ważna jest każdorazowa, indywidualna analiza projektu inwestycyjnego oraz prawidłowo przeprowadzona ocena oddziaływania na środowisko. Sztywny dystans w niektórych przypadkach może okazać się niewystarczający aby w pełni ograniczyć negatywne oddziaływanie lub zbyt duży w kontekście realnej skali oddziaływania.   

 

FNEZ podkreśla, iż ustawodawcy, tuż obok ograniczeń lokalizacyjnych, nakładają szereg dodatkowych restrykcji: lokalizacja elektrowni wiatrowych wyłącznie na podstawie planów zagospodarowania przestrzennego, udział Urzędu Nadzoru Technicznego w zakresie eksploatacji inwestycji oraz obciążenia podatkowe wynikające z podziału elektrowni wiatrowej na część budowlaną i niebudowlaną – techniczną. Zdaniem FNEZ te nowe normy przyczynią się do drastycznego zmniejszenia atrakcyjności inwestycyjnej polskiego rynku OZE, co wpłynie negatywnie na zdolność Polski do osiągnięcia celów dotyczących udziału OZE w energy mix. FNEZ podkreśla przy tym, że potencjał lądowej energetyki wiatrowej w Polsce, ze względu na uwarunkowania środowiskowe, społeczne i sieciowe, nie przekracza 7 GW i ważne jest aby każdy kolejny projekt był przygotowywany i realizowany z uwzględnieniem optymalizacji wykorzystania tego potencjału.  

 

FNEZ popiera propozycję autorów projektu ustawy wyłączającą spod zakresu przedmiotowej ustawy morską energetykę  wiatrową. Ze względu na znikome negatywne oddziaływania środowiskowe i społeczne morskiej energetyki wiatrowej oraz dwukrotnie większą stabilność i efektywność produkcji energii z wiatru na morzu, a także na niewątpliwie pozytywny wpływ budowy morskich farm wiatrowych na przemysł morski, ten rodzaj energetyki wiatrowej zasługuje na wsparcie i dynamiczny rozwój w Polsce.

 

 

Treść stanowiska FNEZ dostępna jest TUTAJ 
cofnij
Partnerzy:
Copyright © 2017 FNEZ - Fundacja na rzecz Enegeryki Zrównoważonej
Elektrownie wiatrowe, farmy wiatrowe, oceny oddziaływania na środowisko